Τραγανά μπισκότα παλμιέ με μπαχαρικά

P3160353-2-e1458671760596.jpg

Τα παλμιέ παίρνουν το όνομά τους από τη γαλλική λέξη για τον φοίνικα (palmier). Η προέλευσή τους είναι κατά πάσα πιθανότητα από τη Βιέννη και τα πρωτοσυναντάμε στις αρχές του 20ου αιώνα. Γιατί φοίνικας; Γιατί το σχήμα τους μοιάζει, λέει, με τα φύλλα του φοίνικα. (Εγώ προσωπικά δεν το βλέπω, το ομολογώ.)

[fusion_builder_container hundred_percent="yes" overflow="visible"][fusion_builder_row][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]Όχι, δεν το 'χω.

Σε άλλες χώρες, όπως στις ΗΠΑ, είναι επίσης γνωστά με το όνομα “αυτί του ελέφαντα” (πάλι δεν το βλέπω), ενώ στη λατινική Αμερική τα αποκαλούν “orejas”, που σημαίνει “αυτιά” (τώρα κάτι κάνουμε).

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]Παρντόν;

Εμένα πάντως μου θυμίζουν κίονα ιωνικού ρυθμού.

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]ionic column

Σε κάθε περίπτωση, πείτε τα όπως θέλετε, πάντως τα παλμιέ είναι μπισκότα που φτιάχνονται με σφολιάτα, η οποία ρολάρεται και κόβεται σε φέτες. Έπειτα, οι φέτες ψήνονται ώσπου τα μπισκότα να γίνουν τραγανά και να χρυσίσουν.

Η Madame Gâteaux σήμερα σας τα παρουσιάζει στην απλή και γρήγορη εκδοχή τους, με έτοιμο φύλλο σφολιάτας κι ένα μείγμα μπαχαρικών που θα σας σπάσει τη μύτη. Σε επόμενο επεισόδιο, μπορούμε να φτιάξουμε και σφολιάτα from scratch, η οποία, όμως, σας προειδοποιώ, είναι για δυνατούς λύτες.

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]

Υλικά:

1 πακέτο κατεψυγμένης σφολιάτας της επιλογής σας

200 γρ ζάχαρη

1 κτγ κανέλα

1/2 κτγ μοσχοκάρυδο

1/2 κτγ γαρύφαλλο

1 κτγ τζίντζερ τριμμένο

1/2 κτγ κάρδαμο τριμμένο

1 πρέζα αλάτι

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]Palmiers

Μέθοδος:

Σε ένα μπολ, βάζουμε τη ζάχαρη, το αλάτι και όλα τα μπαχαρικά μας και τα ανακατεύουμε καλά.

Στον πάγκο εργασίας μας, πασπαλίζουμε το μείγμα σε όλη την επιφάνεια που θα πιάσει το φύλλο σφολιάτας.

Απλώνουμε το ένα φύλλο σφολιάτας επάνω και ξαναπασπαλίζουμε με το μείγμα, φροντίζοντας να πάει παντού.

Στη συνέχεια, τυλίγουμε από έξω προς τα μέσα, τόσο από τα αριστερά, όσο και από τα δεξιά, ώσπου τα δύο ρολά να συναντηθούν. (Το πιάσαμε;)

Ξαναπασπαλίζουμε.

Επαναλαμβάνουμε με το δεύτερο φύλλο σφολιάτας.

Βάζουμε τα δύο μας ρολά στο ψυγείο ώστε να σκληρύνουν.

Όταν σκληρύνουν αρκετά, τα βάζουμε σε μια επιφάνεια κοπής και κόβουμε λεπτά φετάκια.

Απλώνουμε τα φετάκια στο ταψί και -μαντέψτε- ξαναπασπαλίζουμε.

Ψήνουμε στους 170 βαθμούς. Όταν χρυσίσουν από τη μία μεριά, τα γυρίζουμε ώστε να ψηθούν και από την ανάποδη.

Θέλουμε να σκουρύνουν αρκετά σε χρώμα, η ζάχαρη δηλαδή να έχει καραμελώσει καλά.

Όταν βεβαιωθούμε ότι πήραν το επιθυμητό χρώμα (περίπου σαν βέρος Ναπολιτάνος έπειτα από τρεις μήνες διακοπών και καθημερινού τσιτσιρίσματος στις παραλίες της Νότιας Ιταλίας), τα βγάζουμε.

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]Κάτι τέτοιο.

Κάνουμε υπομονή 5-10 λεπτά και δοκιμάζουμε. Τραγανό, έτσι;

Κι αν σας περίσσεψε μείγμα ζάχαρης/μπαχαρικών, μην το πετάξετε. Βάλτε το στον καφέ σας και θα μυρίζει σαν να ήρθαν τα Χριστούγεννα στα Στάρμπαξ.

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"](Και ένα κοντινό -παρακαλώ- στην καινούργια μου vintage κανάτα 1950s.)[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]