Ο σκιτσογράφος Massimo Fenati και τα ξεκαρδιστικά foodles του

14583397_319499505089401_5093716258256322560_n.jpg

O Massimo Fenati είναι ένας ταλαντούχος σκιτσογράφος από την Ιταλία, που ζει και δραστηριοποιείται στο Λονδίνο. Μεταξύ άλλων, έχει έναν καταπληκτικό λογαριασμό στο Instagram όπου δημοσιεύει τα "foodles" του: πρόκειται για αληθινές φωτογραφίες γλυκών, τις οποίες πλαισιώνει με ένα σκίτσο και μια αστεία λεζάντα εμπνευσμένη από αυτά. Το στιλ του είναι μοναδικό, τα σκίτσα του συχνά είναι εντελώς σουρεάλ και έχει απίστευτη αίσθηση του χιούμορ! Ο Massimo έφτιαξε ένα σκίτσο εμπνευσμένο από το fudge με λευκή σοκολάτα και λικέρ Bailey's, συνταγή του οποίου δημοσιεύσαμε πρόσφατα στη στήλη μας στο Alternactive.

[fusion_builder_container hundred_percent="yes" overflow="visible"][fusion_builder_row][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]Fudge με λευκή σοκολάτα & λικέρ Bailey's

Θα ήθελες να μας πεις μερικά λόγια για σένα και τη δουλειά σου;

Γεννήθηκα στη Γένοβα της Ιταλίας, αλλά μετακόμισα στο Λονδίνο στα 25 μου και έκτοτε ζω εκεί. Εργάζομαι ως εικονογράφος/καρτουνίστας/δημιουργός βιβλίων κόμικ/animator/graphic designer... Βασικά, η δουλειά μου είναι να σχεδιάζω εικόνς! Και τη λατρεύω. Ήταν το όνειρό μου από παιδί να γίνω σκιτσογράφος, αλλά επειδή μεγαλώνοντας θεωρούσα ότι θα είμαι απένταρος, πήρα μάστερ στην Αρχιτεκτονική αντ' αυτού. Μετακόμισα στο Λονδίνο για να οργαστώ στον χώρο του σχεδιασμού προϊόντων, αλλά η μοίρα μου μου τη φύλαγε και η καριέρα μου ως σκιτσογράφου ξεκίνησε αυθόρμητα από έναν μικρό πιγκουϊνο που σχεδίασα μια μέρα επάνω σε ένα post-it. Αυτό το σκίτσο έγινε το πρωτότυπο για δύο χαρακτήρες που δημιούργησα, τον Γκας και τον Γουόλντο, ένα ζευγάρι ερωτευμένων γκέι πιγκουίνων, που εκδόθηκε σε βιβλίο το 2006. Από τότε, δεν έχω σταματήσει να σκιτσάρω!

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]massimo-iron

Πώς σου ήρθε η ιδέα για αυτά τα φανταστικά υβρίδια φαγητών και κόμικ ή "foodles", όπως σου αρέσει να τα αποκαλείς; Μήπως κοιτούσες κάποια φωτογραφία γλυκού ώσπου άρχισε να μοιάζει με κάτι άλλο κι έτσι έφαγες φλασιά; Και πώς κατέληξε όλο αυτό να γίνει ολόκληρο πρότζεκτ;

Είμαι ερασιτέχνης ζαχαροπλάστης και μου αρέσει να πειραματίζομαι με καινούργιες συνταγές κάθε Σαββατοκύριακο. Μια μέρα έφτιαξα ένα pain de brioche πλεξίδα και σκέφτηκα ότι θα ήταν αστείο να το χρησιμοποιήσω σε ένα σκίτσο με μια γυναίκα Βίκινγκ που είχε τα μαλλιά της πλεγμένα σε μια μακριά κοτσίδα. Το πόσταρα στο Instagram και πολλοί το βρήκαν αστείο. Άρχισα, λοιπόν, να φτιάχνω κι άλλα τέτοια και σύντομα είδα τους followers μου να αυξάνονται πολύ γρήγορα... Έτσι αποφάσισα να το κάνω κανονικό πρότζεκτ και να ποστάρω τακτικά. Σκέφτηκα το όνομα 'foodles' ως ένα μείγμα των λέξεων 'food' και 'doodles' (σκιτσάκια) - ακούγεται ωραίο νομίζω! Θα ήθελα να ποστάρω ένα κάθε μέρα, αλλά είναι αρκετά χρονοβόρα, οπότε ποστάρω περίπου τρία-τέσσερα τη βδομάδα. Πάντως, έχουν προσελκύσει αρκετό ενδιαφέρον και είμαι πολύ χαρούμενος γι' αυτό.

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]massimo-cakepops

Ανέφερες ότι είσαι ερασιτέχνης ζαχαροπλάστης και κάποιες φορές χρησιμοποιείς τα δικά σου γλυκά στα σκίτσα σου. Τι σου αρέσει πιο πολύ να φτιάχνεις και γιατί;

Πάνω απ' όλα μ' αρέσει να φτιάχνω ψωμί. Έχω έναν παρασκευαστή για προζύμι που τον βάφτισα Γιολάντα και είναι 44 ετών. Την αγόρασα από έναν φούρνο στη νότια Ιταλία και φτιάχνω μ' αυτήν ψωμί (και grissini, και brioche, και panettone...) εδώ και 5 χρόνια. Είναι μέλος της οικογένειας πια! Μερικές φορές την παίρνω μαζί μου και στις διακοπές μου! Το ψωμί που φτιάχνω με τη Γιολάντα είναι τόσο αρωματικό, γευστικό και ελαφρύ στη χώνεψη, που δεν θα μπορούσα να ξαναγυρίσω σε απλές ζύμες πια. Και μόνο η μυρωδιά του ψωμιού που πλημμυρίζει το σπίτι μου τα πρωινά του Σαββάτου είναι θεσπέσια. Αλλά μου αρέσουν κάθε είδους αρτοσκευάσματα, ειδικά γλυκά, και αγαπώ τις συνταγές από την Αυστρία, την Ουγγαρία και την κεντρική Ευρώπη: αν και είμαι Ιταλός, έχω σλάβικες ρίζες. Το pièce de résistance μου είναι η προσωπική μου βερσιόν της Linzertorte, που τη φτιάχνω με γέμιση τυριού ρικότα. Οι φίλοι μου τη λένε Finzertorte, με το F από το αρχικό γράμμα του επωνύμου μου.

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]massimo-dead

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου καρτουνίστες; Σίγουρα διακρίνω τον Gary Larson στα σκίτσα σου, αλλά και τον Quino. Θέλεις να αναφέρεις μερικές επιρροές σου;

Χαίρομαι πολύ που εντόπισες τον Quino γιατί είναι ο πιο αγαπημένος μου. Τον θεωρώ τον σπουδαιότερο εν ζωή καρτουνίστα, γιατί μπορεί να αιχμαλωτίσει την ψυχή ενός χαρακτήρα με μόλις τρεις γραμμές και η αίσθηση του χιούμο του είναι πραγματικά φανταστική. Ευχαριστώ, λοιπόν, που το είπες αυτό!

Μου αρέσει πολύ ο Gary Larson, αλλά η άλλη μεγάλη μου επιρροή είναι ο Hergé, ο δημιουργός του Tintin. Η καθαρότητα των γραμμών του και η προσοχή του στη λεπτομέρεια δεν συγκρίνονται. Ανακάλυψα το έργο του όταν ήμουν 12 ετών και από τότε δεν έχω σταματήσει να διαβάζω και να ξαναδιαβάζω τα βιβλία του!

[/fusion_builder_column][fusion_builder_column type="1_1" background_position="left top" background_color="" border_size="" border_color="" border_style="solid" spacing="yes" background_image="" background_repeat="no-repeat" padding="" margin_top="0px" margin_bottom="0px" class="" id="" animation_type="" animation_speed="0.3" animation_direction="left" hide_on_mobile="no" center_content="no" min_height="none"]massimo-olympics

Μπορείτε να βρείτε τον Massimo στο Instagram, ή μέσω της ιστοσελίδας του.

Massimo Fenati is a talented cartoonist from Italy, who lives and work in London. Amongst other wonderful things, he has an amazing account on Instagram, where he uploads his "foodles": they are real pictures of baked goods, which he incorporates into a drawing, accompanied by a funny caption inspired by them. His style is unique, his drawings are often completely surreal and he has an amazing sense of humor! Massimo did us the honour of drawing a foodle inspired by our white chocolate fudge with Bailey's (for which we published the recipe recently on Alternactive).

Enjoy our original interview in English!

Would you like to tell us a little bit about yourself and your work?

I was born in Genoa, Italy, but moved to London when I was 25 and I’ve been here ever since. I work as an illustrator/cartoonist/comic book artist/animator/graphic designer… Basically what I do for a living is drawing pictures! And I love it. It was my childhood dream to become a cartoonist but whilst growing up I thought it would be a penniless profession, so I got an MA in Architecture instead. I moved to London to work in the product design industry, but destiny didn’t let me get away with it and my career as an illustrator started spontaneously from a little penguin I drew one day on a post-it note. That became the prototype for two characters I created, Gus & Waldo, a pair of gay penguins in love, and with them I published a first book in 2006. Since then I haven’t stopped drawing pictures!

How did you first get the idea for these awesome food and comic hybrids, or 'foodles' as you like to call them? Were you just looking at a picture of baked goods until it started looking like something else and then it hit you? And how did it end up becoming a full-on project?

I am an amateur baker and I enjoy experimenting with new recipes every weekend. One day I made a braided pain de brioche and I thought it would be funny to use it in a picture with a viking woman with her hair tied in a long braid. I posted it on Instagram and lots of people found it funny. So I started doing more of these and I suddenly saw my followers growing very quickly… So I decided to turn it into a proper project and to keep posting regularly. I thought of the name “foodles” as a mix of the words “food” and “doodles”. I think it has a nice ring to it! I’d love to post one every day, but they’re quite time consuming so I post about three or four every week. But I’m getting a lot of attention from those and I’m really happy.

You mentioned you are an amateur baker and you sometimes use your own pastries for your drawings. What is it that you enjoy baking the most and why?

First and foremost I am a keen bread-maker. I have a sourdough starter that I named Yolanda and who is 44 years old. I got her from a bakery in Southern Italy and I’ve been making bread (and grissini, and brioche, and panettone…) with her for 5 years. She’s part of the family now! Sometimes I even take her with me on holiday! The bread I make with her is so much more fragrant, flavoursome and lighter to digest that I could never go back to basic yeast now. The mere smell of her bread flooding my home on a Saturday morning is just heaven. But I love anything that has to do with baking, especially if sweet, and I love recipes from Austria/Hungary/Mittel Europe: although I’m Italian, I have Slavic roots. My pièce de résistance is a personal version of the Linzertorte, which I make with a ricotta cheese filling. My friends call it Finzertorte, where the “F" comes from my surname initial.

Who are your favourite cartoonists? I can definitely see Gary Larson in your drawings and also Quino. Can you list any other influences?

I am delighted you could spot Quino because he is my absolute favourite. I consider him the greatest cartoonist alive, as he can capture the soul of a character with only three lines and his sense of humour is absolutely fantastic. So thank you for saying that!

I really like Gary Larson, but my other big influence is Hergé, the creator of Tintin. His clear lines and attention to detail are unbeaten. I discovered his work when I was 12 and I haven’t stopped reading and re-reading his books ever since.

massimo-dance

The audience couldn't help but be entranced when they faced the music and danced. (Το κοινό δεν μπορούσε παρά να σαγηνευθεί όταν άρχισε να παίζει η μουσική και να χορεύουν.)

You can find Massimo through his Instagram and his website.

[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]